Dag 2 Erm - Haren

Hennep

Hunnebed bij Bronninger

Stonehenge?

Ik slaap vannacht heerlijk, vreemde bedden beginnen te wennen. 's Ochtends tijdens het ontbijt raak ik aan de praat met de eigenaren van de b en b. Blijken ze een docent wiskunde en een docent Nederlands te zijn. Je begrijpt dat het ontbijt iets langer duurt dan gepand. Het eerste uur gaat het fietsen traag. Ik wil geocachen, maar dat is geen goed plan. Ten eerste vind ik bijna geen cache en ten tweede schiet het aantal km niet op. Ik laat het geocachen maar weer zitten. Daarna gaat het beter. De route is helemaal super. zij volgt de Hondsrug, een zandrug van Emmen naar Groningen. Al zigzaggend gaat het vals plat omhoog en weer omlaag. Het Drenthse landschap is prachtig, maar dat wist ik al: graan, bossen, heidevelden (de heide begint te bloeien!), weilanden en hennep (!). Drenthe houdt van fietsers. Ik denk dat bijna de helft van de route over speciale, geasfalteerde fietspaden gaat, dwars door de bossen, over de heide en door de weilanden. Heerlijk geen auto's! Onderweg passeer ik diverse hunebedden. Ook weer wat over ze geleerd. Het blijlt dat de meeste hunebedden op de Hondsrug liggen, ook wel de Dodenweg genoemd. Niet gek eigenlijk als je je bedenkt dat de doden anders natte voeten zouden krijgen in het moeras en het veen buiten de Hondsrug om. 's Middags gaat het fout. De lucht wordt inktzwart en een onweer breekt los. Ik bel Albert voor buienradarinfo. Het blijkt dat de onweersbui mij net schampt. Toch moet ik een uur onder een viaduct schuilen, voor de veiligheid, maar ook om te voorkomen dat ik kletsnat word. Het gaat er flink op! Na de bui fiets ik verder. Het heeft echt stevig geplenst. Hier en daar zijn de straten ondergelopen. ik fiets de privincie Groningen in. Ik merk het aan de fietspaden. Weg asfalt, welkom onverharde fietspaden die door de regen veranderd zijn in modderpoelen. Mijn fiets wordt ontzettend smerig en de ketting schuurt over de tandwielen. Morgen maar even schoonmaken en olien. Ik hebmoeite om een slaapplek te vinden. Alle b en b's die ik bel zijn of vol of nemen niet op. Uit pure nood stop ik voortijdig, na 89 km, in Haren bij een Postilllion-hotel. Gelukkig kan ik daar wel slapen, maar dat kost dan ook wel wat. Ik hoop dat het morgen beter gaat. Nu genieten van de Spelen. Tot morgen!

Dag 1 Enschede - Erm

Moderne ja-knikker

Klein-Texas

Voor alle verslaafden aan deze blog onder jullie: het meisje is weer op de fiets gestapt. Albert wll thuis graag schilderen en dan sta ik alleen maar in de weg. Verder begon het na een week alweer te kriebelen. Zodoende zit ik weer op de fiets. Nu voor een tocht in Nederland. De bedoeling is om naar de provincie Groningen te fietsen en om daarna de kust te volgen tot Belgie. Ik zie wel hoe ver ik kom in een week. Als ik vanmorgen op de fiets stap voorspelt de buienradar niet veel goeds. Even denk ik om 's middags te starten. Toch begin ik om 9.00 te fietsen. Goede keuze, uiteindelijk vang ik maar twee (flinke) buien tijdens welke ik grotendeels kan schuilen in de fantastische schuilhutjes in Duitsland. Over de kerkenpaden fiets ik naar De Lutte. Vervolgens gaat de route langs de Dinkel over het Lutterzand. Het is intrigerend hoeveel de Dinkel nu weer weggeslagen heeft in de grote bocht.  Iedere keer weer als ik er langs fiets zijn er weer nieuwe bomen opgeslokt. Via Noordoost-Twente, het land van de geveltekens, floep ik Duitsland in. Ik heb merendeels wind (schuin) achter. De vaart zit er dus in.  Ik schamp de bergjes bij Uelsen. Piece of cake met mijn huidige kuiten. Langzamerhand arriveer ik in Klein-Texas. Eigenlijk is het geen porem, maar toch vind ik die ja-knikkers en olie-en gasleidingen mooi om te zien. Techniek en landschap kunnen op een aparte manier mooi samengaan. Bij Schoonenbeek fiets ik Nederland weer in. Hier zie ik moderne ja-knikkers. Ik merk dat ik langzamerhand in Drenthe fiets. Dorpjes met oude boerderijen en een brink. Ik eindig vandaag in Erm. Ik heb mazzel. De b en b doet aan 'vrienden op de fiets' en voor 20 euro kan ik slapen en morgen ontbijten. Het plaatselijke restaurant serveert een heerlijkle maaltijd. Nu zit ik te genieten van De Spelen. Wat een medailleoogst vandaag! Hebben jullie Epke Zonderland gezien? In totaal fiets ik vandaag 114 km.

Dag 16 Cluis - Le Grand Bourg

En dat wat het dan. Ik heb er een streep onder gezet. Ik vond het genoeg. Toen het besluit samen met Albert genomen was, viel er een grote rust over me. Ik heb bijna 1300 km gefietst en verschillende uitdagingen overwonnen. Ook geleerd over mijzelf. Het was een nuttige en mooie tocht. Ik had die niet willen missen.  Natuurlijk had ik nog een paar dagen door kunnen fietsen, maar at is de lol als je flinke heuvels te bedwingen hebt bij meer dan 30 graden. Nee, het is goed zo. Voor de geinteresseerden zal ik nog even schrijven over de laatste belevenissen. Ik arriveerde in Cluis en werd allerhartelijkst ontvangen door Hamid de kruidenier. Hij verwees me door naar de refuge.Daar was nog net een plekje vrij. Drie wandelaars waren voor mij aangekomen. Er volgde een hele gezellige avond. De tassen werden opengemaakt en gezamenlijk werd een maltijd gekookt van wat erin zat aan lekkers. Precies zoals ik me de sfeer in refuges voorgesteld had. En daarna slapen in stapelbedden. De volgende dag ging ik nog even langs bij Hamid. Ik kreeg drie zoenen als afscheid, alsof we elkaar al jaren kenden. Sinaasappeltje mee, wat een schat van een man. De etappe naar Le Grand Bourg was misschien wel de meest bijzondere van de hele reis. We waren met vijf fietsers onderweg. Al eerder hadden we elkaar ontmoet. Ieder fietste zijn eigen tempo, maar op onafgesproken plaatsen kwamen we samen om te rusten. Hele bijzondere gesprekken gevoerd. Ik had deze dag niet willen missen. Toen werd het tijd om de camping te zoeken. Dat was nog niet zo gemakkelijk. De camping bleek 6 km buiten het dorp te ligen. Gelukkig krreg ik de coordinaten van Albert doorgespeeld. Vlak voor de camping bleef een auto irritant achter me drukken, tewijl ik net bezig was een heftig klimmetje te bedwingen. Blijkt het Albert te zijn. Je begrijpt dat ik heel blij was hem weer te zien. We installeerden ons met een zak chips en veel biertjes. Geheel onverwacht kwamen er drie van vandaag aanfietsen. Ik helemaal afgeleefd. Hat was me een heftige dag wel. Gelukkig was er ook een zwembad op de boerderijcampiong die ijs en ijskoud was. Heerlijk geslapen en 's ochtends bij het ontbijt viel de beslissing. Er wordt niet meer gefietst. Wel zijn we vandaag naar Perpignan gereden om mijn vader een verrassingsbezoek af te leggen. We hebben een kamer kunnen boeklen in hetzelfde hotel. Hij is er alleen nog niet. Ik ben benieuwd naar zijn reactie. Nou mensen en lieve volgers: ik heb genoten van julie reacties. ze waren groe blijken van steun ik heb er veel aan gehad. De tocht moet nog flink bezinken. En voor sommigen onder jullioe: waarschijnlijkl drinklen Albert en ik zondag een biertje mee! Jullie zijn gegroet.

Dag 15 St Amand Montrond - Cluis

De kogel is door de kerk. Morgen komt Albert naar Frankrijk! Gsteravond zat ik weer te mokken en te malen bij mijn tent. En die lieverd zei: 'Nou, dan kom ik toch'. Het punt is namelijk dat ik het fietsen overdag heerlijk vind. Het is nu lekker weer en ik heb goede benen. Alleen de eenzaamheid 's Avonds is killing. Niemand om je ervaringen mee te delen. De bedoeling is nu dat Albert met me meereist. Hij lekker relaxed in de auto en ik op de fiets.  Mijn streven is nu om Lourdes te halen. Ook een mooi eindpunt toch? Op dit moment zit ik veel cola te drinken op een terrasje in La Chatre. De bedoeling is inderdaad om de refuge in Cluis te bereiken. Ik hoop dat er plek is, want er zijn meer mensen onderweg. De omgeving is nu prachtig. He wordt weer heuvelachtiger. Daar zitten voor-en nadelen aan. Ik houd van bergen (als steenbok), maar om ze nu te beklimmen op de fiets... Maar het geeft ook wel een kick als je weer bovenaan bent. Ik heb nu alleen een dilemma. zal ik mijn bagage aan Albert meegeven en lekker licht verderfietsen? Of is dat niet pelgrim waardig?  Mag ik dan nog wel met trots de schelp dragen? De luxepelgrim wordt dan wel een hele verwende pelgrim... Nou, ik fiets zo lekker verder. Nog maar een kilometer op 25. En blijvend dank je wel voor julie reacties. Ik had van te voren niet gedacht zoveel medelevers te hebben. Bekende en onbekende!

Dag 14 Nevers - St Armand Montrond

Apremont sur Alier

Schip in sluis deel 1

Het kanaal over de Allier

Vannacht weer heerlijk geslapen. En voor het eerst heb ik 's ochtends honger. Begint mijn lichaam te wennen aan deze gekkigheid?  Vandaag staat een relaxte route op het programma, nauwelijks heuveltjes. En dat blijklt: in no time ben ik in St Armand. De wind is ook nog eens mijn vriend geworden. Zonnetje erbij en het recept voor een goede fietsdag is compleet. De route gaat door een rivierenlandschap. Het lijkt een beetje op hoe het bij de IJssel eruitziet, maar dan met wat verhoginkjes. Ik passeer twee hoogtepunten. Ten eerste de Pont canal de Guetin. Hier gaat het Canal Lateral a la Loire over (!) de rivier de Allier. Tevens is er een tweetrapssluis waarmee zo'n meter overbrugd wordt. Net als ik eraan kom varen er twee boten de sluis in. Wat volgt is een spektakel om te zien. Een wonderstaaltje techiek. Het tweede hoogtepunt is het dorpje Apremont sur Allier. Gewoon weggelopen uit het sprookjesboek. De fiets houdt het trouwens goed vandaag. Ik zal hem straks nog een keer smeren. Nu heb ik mezelf op de wifi bij de Mac getrakteerd. Ik zoek zo de camping op.Goed uitrusten, want vanaf morgen volgen enkele zeer zware etappes. Ik schap het Massive Central met al de rivierdalen. Als ik de hoogteprofielen zie in mijn boekje slaat de schrik op mijn hart. En het gaat ook nog eens ricting de 30 graden. We zullen zien. Groetjes!

Dag 13 Vezelay - Nevers

Even voor mijn volgers: ik ben nog niet gestopt hoor. Voorlopig fiets ik nog wel even door. Ik slaap goed in het hotel. Tijdens het ontbijt geniet ik van de mist die uit het dal optrekt.  Ik stap op de fiets en voel meteen dat ik goede benen heb. Eerst volgt een prachtig snelle afdaling. Vezelay is nog lang te zien. Tijdens het eerste deel van de etappe schamp ik de Morvan, een natuurgebied dat wat weg heeft van de Ardennen, maar dan met loofhout. De route gaat lekker op en neer, alles loopt soepel. Ik heb er zin in! Maar dan... ik krijg schakelproblemen. Wanneer ik van het binnenblad voor wil opschakelen loopt de ketting steeds vast. Een keer zo vast dat de trappers niet meer voor of achteruit willen. Natuurlijk sta ik in de middle of nowhere. Ik pruts wat af met zwarte klauwen tot gevolg, maar ik krijg het niet voor elkaar. En dan is de redding nabij. Een0 auto met Nederlands kenteken rijdt voorbij. Ik houd de auto aan en twee mannen stappen uit. Twee mannen met magische handen, want na een minuut of 10 heb ben ze mijn fiets gefixt. De rest van de rit zit ik met de bibbers op de fiets.  Ik kom in Premery terecht en ik besluit door te fietsen naar Nevers. Hiervoor ga ik wel smokkelen. Er gaat een drukke D-weg door het dal van de Nievre naar Nevers, stroomafwaarts. Ik schat in dat die weg veel soepeler fietst. En omdat het zaterdag is, zullen er niet veel vrachtwagens zijn.Goede gok. Het is wel druk, maar vooral met langzaam rijdende Nederlanders. Op de camping in Nevers ontmoet ik vier mede-Santiagogangers op de fiets. zij verwijzen me door naar een hele handige zwitserse man. En inderdaad gaat hij meteen met mijn fiets aan de gang. Hijhaalt heel wat viezigheid van de ketting en de tandwilen. Verder smeert hij de boel flink door. De fiewts loopt weer veel soepeler. Maar hij raadt me wel een fietsenmaker aan om de boel af te stellen. Maar ja, het is zaterdag en Frankrijk... 's Avonds drink ik veel te veel biertjes met de andere pelgrims. Het is erg gezellig. Dat geeft weer nieuwe energie. Nog even de cijfers: 96 km gefietst, in totaal 1017 km. Ja, ja het 1000 km punt gepasseerd!

Dag 12 Vincelles - Vezelay

Jacobuskapel

Interieur basiliek Vezelay

Basiliek Vezelay

sporen

Openbare wasplaats

Imposante rotsformaties naast kanaal

Zicht op Vezelay

Als ik 's ochtends wakker word, regent het. Ik heb er al rekening mee gehouden. Het is even een gepuzzel, maar ik krijg ales behalve de tent droog op de fiets.  Vandaag staat een halve rustdag op het programma. Ik wil uitgebreid Vezelay tot mij nemen. Het eerste deel van de route loopt soepel. In die zin dat het pijpenstelen regent, maar de weg is plat. Ik blijf het Canal du Nivernais volgen. Wanneer ik het kanaal verlaat begint het heftige werk. Ik moet twee heuvels van 7% bedwingen. Nou, mij gaat dat niet in de koude kleren zitten. Met de tong op de knieen en drijfnat van de regen en het zweet arriveer ik in Vezelay. Van veraf al prachtig om te zien bovenop de heuvel. Gelukkig heb ik een hotelletje gereserveerd (ja, ik ben een luxepelgrim). Ik doe de hele boel uit en spring onder de douche. Droge kleren aan en ik ben weer helemaal het vrouwtje. Ik lig een paar uur op ben, het is tot slot een rustdag. Maar tegen het einde van de middag loop ik omhoog het stadje in. Het is echt prachtig! Mocht je in de gelegenheid zijn, ga ook eens kijken. Het hoogtepunt van de dag is toch wel het bijwonen van de mis van 18.00. Eerst steek ik een kaarsje aan bij St Jacobus. Daarna wacht ik in een cafeetje totdat de mis begint. Ik kom binnen en het altaar knielen zo'n 22 zusters en broeders, helemaal in het wit. Om klolslag 18.00 staan ze op en beginnen ze te zingen, de hele tijd met het gezicht naar het altaar toe. Het gezang is prachtig. zo nu en dan wordt er wat gezegd, maar daar versta ik niet veel van. Ik krijg echt kippenvel van het gezang. Ik moet een traantje laten. De sfeer is moeilijk e beschrijven, maar het is vredig.  Ik heb nog nooit zo'n mooie mis meegemaakt. Helemaal onder de indruk ga ik vervolens een hapje eten. Morgen gaat het trouwens richtig Nevers. Ik twijfel nog of ik in Premery ga stoppen, of dat ik doorkachel. Maar even kijken wat de benen doen. Tot slot nog even dit. Al een paar dagen praat ik met Albert over de voortgang van de tocht. Ik ga misschien een heleboel mensen teleurstellen als ik zeg dat ik het niet ga halen. Ik heb last van heimwee, terwijl ik steeds verder van huis affiets. Ik mis Albert en de katten. Ik ben toch niet zo'n Einzelganger als ik dacht. Maandag gaan we plan de campagne opmaken.Nu niet meteen allemaal stoppen met reageren. Ik vind het erg fijn om voor het slapen gaan jullie reacties te lezen. Is toch een soort van contact. Ik houd echt in mijn achterhoofd wat mijn vadewr me meegaf voor de tocht: het moet wel allemaal leuk blijven. Santiago loopt niet weg.En dan nog even de cijfers. Vandaag 48 km gefietst, in totaal 921 km.