Dag 1 Enschede-Xanten

De dom in Xanten

In Xanten begint de Jacobsweg

Oude brug over de Rijn bij Wesel

Pas op voor overstekende koeien

De kop is eraf. Ik ben onderweg. Vanmorgen stond ik heel vroeg op, zodat ik Albert nog kon uitzwaaien. Ik moest toch even een traantje laten. Ik mis hem nu al. Na de katten geknuffeld te hebben ging ik op weg. Het leek alsof ze door hadden dat ik een tijdje niet meer thuis kom. Buiten was het droog, maar zwaarbewolkt. Eerst fiets ik naar Zwillbrock. Naast de meeuwen en de aalscholvers zag ik deze keer ook twee flamingo's. Om Winterswijk heen gaat het richting Duitse grens. Het blijft erg mooi daar. In Bocholt fiets ik langs de Mac. Even proberen of ik kan internetten. Niet dus Ik moet me inloggen met mijn telefoonnummer. Jammer dan, een Nederlands nummer werkt niet. De route gaat vervolgens naar Wesel. Daar fiets ik verkeerd. Ik vergeet dat het pontje niet op maandag vaart en moet daarom een heel stuk terugfietsen naar de brug over de Rijn. Bovenop de brug kijk ik naar de schepen. Ondertussen is de lucht een beetje losgetrokken. Ik zie een zonnetje! Helaas niet van lange duur. Langs de dijk fiets ik naar Xanten en een paar km voor het stadje begint het te regenen. Geen campingweer dus. In Xanten zoek ik een hotelletje. De eerste poging is direct raak. Na een douche eet ik wat bij de Italiaan en loop daarna even door het stadje. Vandaag heb ik 115 km gefietst. Door de harde tegenwind was de snelheid niet best: 14,7 km per uur koerssnelheid. In totaal 94 hoogtemeters gemaakt.

Klaar voor vertrek

Alles is nu ingepakt. Uiteidelijk kom ik zonder drinken en dagproviand uit op 23 kilo. Best veel nog, maar ik weet niet goed wat ik thuis kan laten. De enige luxe die ik mezelf permiteer, is een boek en een stoeltje. Tja, als je alleen gaat, moet je echt alles zelf meesjouwen. Je kunt de bagage niet over twee fietsen verdelen. En de tent met toebehoren moet mee om de kosten te drukken en om zekerheid voor overnachting te hebben. De stroomopwekker met USB-aansluiting werkt. Dank je wel, Wouter! De telefoon kan tijdens het fietsen opgeladen worden en de gps werkt deels zonder batterijen. Albert heeft al ideeen om het systeem nog te perfectioneren  d.m.v. de toevoeging van een accu. Voor de volgende keer dan maar. Vanavond rijd ik nog even naar Neede. Even Femke knuffelen en afscheid nemen. Morgen heb ik de hele dag feest bij de ouders van Albert.Zij zijn 50 jaar getrouwd. Ennuh, Anke, als jij dit leest: dank je wel voor je kaartje. Boeddha is mee onderweg voor nog meer geluk en bescherming. Ik ben er klaar voor!

Het is bijna zo ver

Nog drie nachtjes slapen, het begint nu echt te kriebelen. De laatste dingen van de paklijst worden verzameld. Hemeltje, moet ik dat allemaal meenemen? Per item overweeg ik meermalen of ik het echt nodig heb. Een lastige opgave. De fiets is bijna klaar. Albert is op dit moment bezig om de externe voeding, die een vriend gemaakt heeft, aan de naafdynamo te monteren. De gps en het mobieltje kunnen zo tijdens het fietsen van stroom voorzien worden. Zo wordt er nog wat nutttigs gedaan met alle opgewekte energie! Ook is de 'verplichte' jacobsschelp op de fiets gemonteerd. Iederde bescherming van Jacobus onderweg is welkom. Aan de stuurtas hangt echter ook nog een gelukspoppetje. In de credential heeft mijn schoonmoeder vorig weekend de eerste stempel -van de Jacobuskerk- gezet. Het enige dat nu nog even mee moet zitten is het overgaan van mijn verkoudheid. Gelukkig heb ik die deze week al opgelopen, normaliter ben ik de eerste week van de vakantie wat ziekig. Dus misschien is de voorzienigheid ook qua mijn verkoudheid juist wel op mijn hand. Mensen, ik heb er enorme zin in!

Naar Denekamp v.v.

Vandaag fiets ik weer het rondje naar Denekamp en weer terug, zo'n 74 km. Het is een mooi rondje, want het pakt al heuveltjes bij Oldenzaal. Afgelopen voorjaar fietste ik het rondje ook een keer. In mijn herinnering was het zwaaar. Vandaag merk ik er niet meer zoveel van. De heuveltjes gaan soepel. De bergtraining begint klaarblijkelijk te werken. Positief toch?

Afgelopen dinsdag ben ik gestopt met roken. Ik vind het niet kunnen om de Pyreneeën te bedwingen met een peuk op de lip. Het valt me zwaar. Ik moet toegeven dat ik ondertussen alweer drie sigaretten gerookt heb. In mijn pakje zit nog een sigaret. Die zal echt mijn laatste zijn. Ik hoop dat ik het vol kan houden.

De vijf sterrenroute

Met dit prachtige weer fiets ik vandaag weer een flink aantal trainingkilometers, 106 km om precies te zijn. Ik parkeer de auto in Delden, neem de fiets van de drager en ga van start. De route is mooi en gaat met veel bochten en kronkels naar Goor, Markelo, Diepenheim, Bentelo en weer naar Delden. Fietsen zonder bagage is totaal anders dan met. Met vliegende vaart leg ik de route af, mijn gemiddelde koerssnelheid komt uit op dik 19 km/h. Regelmatig fiets ik zonder moeite 23 à 24 km/h. De nieuwe fietsbroek keur ik goed. Het zeem is achter wel iets breder, het schuurt een beetje. Flink invetten, dan is er niets aan de hand. Nog een paar keer fietsen met de nieuwe broek en ook op de maagdelijke plekjes zal eelt ontstaan zijn.

De R1 dag 3

Afgelopen nacht heb ik goed geslapen. Het ligt eigenlijk best lekker in een tentje in een slaapzak. Het matje is net dik genoeg om ervoor te zorgen dat je je botten niet voelt. Ik wordt al om 5.00 wakker van de vogeltjes. Toch val ik weer in slaap en ik sta laat op, om 7.15. Een uur later heb ik alles al weer ingepakt en ga ik broodjes kopen en ontbijten. De lucht is strakblauw. Het belooft een mooie dag te worden.

Na een paar kilometer begint het klimmen en dalen al. Verbeeld ik het me, of gaat het me al wat gemakkelijker af? De route loopt regelmatig over bospaadjes waar ik niemand tegenkom. Heerlijk! Al snel nader ik het Hermannsdenkmal. Zal ik naar boven fietsen of niet? Ik besluit een poging te wagen. Halverwege echter gooi ik het bijltje erbij neer. De klim is te heftig en ik moet nog zeker 50 km golvend fietsen. Het is stom om nu al alle energie te verspillen. De afdaling gaat voorspoedig, dat begrijp je wel.

De Externsteine zijn niet ver weg. Ik zie hier en daar wel een bordje staan. Ook wordt het drukker met wandelaars. Toch ben ik er voorbij voordat ik er erg in heb. Ik heb geen zin om de fiets onbeheerd achter te laten en volgens mij moet je een stukje lopen om de stenen te kunnen zien. Het meest heftige deel heb ik nu gehad. Het hoogste punt is iets meer dan 350 meter, vanaf nu daal ik meer dan dat ik stijg. Toch kom ik nog enkele venijnige klimmetjes tegen, vooral bij het uitfietsen van dorpjes. Eén keer moet ik de fiets zelfs lopend omhoog duwen.

's Middags pakken donkere wolken zich samen. Het begint te regenen. Even fiets ik door, maar ik word toch wel erg nat. De jas ben ik van huis uit vergeten mee te nemen. Ik zoek een schuilplaats. Een overhangend dak biedt niet veel soelaas, een schuilhut even verderop wel. Een half uur zit ik verplicht pauze te nemen. Dan is het voorbij en komt de zon weer tevoorschijn. Nog 25 km naar Höxter. De weg gaat vrijwel geheel bergaf. Bijna zonder te trappen beland ik veel te vroeg in het prachtige stadje aan de Weser. Albert is gelukkig ook te vroeg, dus ik hoef niet lang te wachten. Bij een eettentje eten we wat en drink ik een halve liter ijskoud bier. Lekker!

De etappe was vandaag 78 km met 550 hoogtemeters. In de auto doen we tweeënhalf uur over de terugweg. Heb ik daar meer dan 300 km voor gefietst...

De R1 dag 2

Het is vandaag een rotdag! Er staat een stevige wind die ik driekwart van de route tegen heb. Ik kom niet vooruit. Ik ben blij als ik 15 á 16 km per uur haal. Er komt geen einde aan de etappe. Door de wind heb ik nauwelijks oog voor de omgeving. Plat op het stuur en blik op oneindig. Nee, dat kan veel beter. Tot overmaat van ramp heeft de maker van de route een voorkeur voor onverharde grindweggetjes met diepe kuilen. Vloekend zit ik hotsend en klotsend op de fiets. Tussen mijn benen begint ook nog een schuurplekje te ontwikkelen, het schrijnt als ik moet plassen. En als ik toch bezig ben, de gaten beginnen in mijn fietsbroek te vallen. Zo dat lucht op (of door)!

Uiteindelijk fiets ik vandaag 111 km, toch niet slecht. Onderweg kom ik menig ander bepakte fietsers tegen in tegenovergestelde richting. Zij fietsen in lightversie (geen tent) de Emsroute, want later ben ik ze kwijt. Ik blijf groeten.

Afgelopen nacht heb ik redelijk geslapen. Het is een slapen-wakker-slapen-wakkerfeest. Het duurt lang voordat ik mijn lig heb gevonden, mede omdat ik vlak onder een lantaarnpaal lig. Ik droom raar. Om 6.30 sta ik op, ik heb er genoeg van. Het is nog erg rustig op de camping. De konijntjes schrikken van mijn aanwezigheid. Om 8.00 ben ik bepakt en bezakt. Ik haal wat verse broodjes en eet die op een bankje op. Al met al viel me de eerste nacht niet tegen.

Nu zit ik weer op een camping, een natuurvriendelijk, biologisch gebeuren. Ach, bij de buren stroomt het bier net zo rijkelijk als op andere campings. Als ik kook, begint het te regenen. Snel verhuis ik alles naar de tent. Ik gooi alles provisorisch naar binnen. Gelukkig is de aardappelsoep al warm en ik eet die in de tent met smaak op. Als ik klaar ben, is het ook weer droog. De tent heeft de bui doorstaan. Het is wel een gekruip binnen. Dit moet niet te vaak gebeuren.

Na het eten ga ik douchen. De 6 minuten Douchemarken geeft welgeteld 1 minuut warm water. Met koud water spoel ik mijn haren uit en ontzeep ik mijn lichaam. Heel biologisch allemaal. Morgen is, denk ik, de zwaarste dag. Ik denk zo'n 75 km heuvel op en heuvel af richting Hermannsdenkmal, Externsteine en uiteindelijk Höxter. Om 18.00 staat Albert daar klaar. Ik vind het wel goed zo, ik ben moe.