Even een tussendoortje

Op 550 m hoogte

Ik was blij afgelopen nacht in een caravan te liggen. Wat een regen! Toen ik vanmorgen opstond was het nog niet veel beter. Na wat oude boterhammen toch maar op de fiets gestapt. De hele ochtend regen in al haar vormen. Wel een pluspunt: er is bijna geen wind. Gestaag fiets ik langs de Lienne omhoog naar Lierneux. Toch is mijn humeur opperbest. Het schijnt dat je van inspanning gelukshormoontjes aanmaakt, nou ze zwemmen driftig door mijn aderen. In Lierneux doe ik boodschappen en eet lekker vers brood. Bij de VVV laat ik een stempel in mijn credential zetten. Na Lierneux gaat het wat steviger omhoog. Uiteindelijk haal ik 575 m hoogte. Tot Zuid-Frankrijk voorlopig het hoogste punt. Het ergste van de Ardennen is achter de rug. Na een beetje dalen en stijgen zit ik nu op een terrasje aan de Ourthe. Het weer is een beetje opgeknapt, soms komt de zon even tevoorschijn. Zometeen ga ik op weg nar Bastogne waar ik mezelf wer lekker ga verwennen in een hotelletje. Kijken of ik daar ook wifi heb. Tot zover de groetjes allemaal.

Dag 4 Val Dieu - de Lienne

Pelgrim op de stadspoort van Clermont

Afgelopen nacht heb ik heerlijk geslapen. Het ontbijt is goed. Helaas lukt het me niet om veel te eten, maar ik mag ook een lunchpakket meenemen. De gastvrouw is docent Spaans. Een leuk gesprek gevoerd. Het weer is vanmorgen echt bagger: harde wind, regen en zelfs even hagel. Mijn stemming zakt tot een dieptepunt. De route is wel mooi over Clermont en Limbourg. De beklimmingen zijn pittig, maar ik doe het rustig aan. Ik wil op 14 juli niet al in Frankrijk zijn met al die dronken droppjes daar. Op een gegeven moment kom je in een cadans waarin je rustig blijft ademhalen. Regelmatig eten en drinken helpt ook. In La Reid ontmoet ik 2 pensionasos. Zij zijn naar Nevers gefietst en weer terug. Volgend jaar fietsen ze door naar SdC. Zij vertellen me dat vandaag de koudste dag tijdens hun tocht is... Ondertussen klaart het gelukkig op. Het wordt zelfs warm in de zon. Op weg naar het hoogste punt van vandaag (525 m) steekt een vosje over. De eerste keer dat ik een vos levend in het wild zie! Richting Stoumont daalik snel af,  meer dan 50 km/h staat op de teller. Ja pa, ik weet wat ik doe. Ik fiets nog langs het kasteel waar we vorig jaar in de meivakantie verbleven. Even verderop pak ik een camping. Ja, ik word al wat stoerder. Alleen zit ik nog in een caravan, strak aan de Lienne. Die ruisende beek doet vast lekker slapen. Bij binnenkomst krijg ik meteen een Leffe voorgeschoteld. Die smaakt! De tweede ook... De cijfers dan maar weer: dagafstand 59 km, totaal 370 km, gem. 10,8 km/h, 584 hoogtemeters. Aan iedereen de groeten Het gaat goed met me. Trouwens, het smsen lukt niet zo goed. Even afwachten.

Dag 3 Roermond - Val Dieu

Val Dieu

Boven op de Cavalerieberg te Sittard

Allereerst hartelijk dank voor alle reacties. Ze zijn erg fijn om te lezen. Afgelopen nacht heb ik redelijk geslapen. Aan de faciliteiten lag het niet. Het was er prima voor elkaar. Ik kan alleen maar niet wennen aan al die vreemde bedden. Ik loop nog om de kathedraal heen, op zoek naar de vitrine waarin een stuk van de arm (!) van St Jacobus tentoongesteld wordt. Helaas niet kunnen vinden. Zoiets is natuurlijk ook te mooi om waar te zijn. Als ik op de fiets stap, merk ik dat de wind flink aangetrokken is en de lucht is zwaar bewolkt. Na 15 km breekt de pleuris uit. Ik kan nog net ee open schuur vinden om te schuilen. Windstoten en stortregen. Wanneer het wat minder wordt, komt de boer even kijken. Hij herkent de schelp. Vorige week waren nog pelgrims op paarden langsgetrokken. In de verte klaart het weer op. Uren lang mag ik daarna in het zonnetje fietsen. De wind blijft echter. Dr wegen zijn ook niet je van  het. De routemaker van het stuk tot Maastricht heeft een voorkeur voor onverharde gravel en leemwegen. Dit trapt erg zwaar, vooral bergop en wind tegen. Bij Maastricht begint het weer heel erg donker te worden. Net op tijd kan ik schuilen onder een viaduct. Weer harde windstoten en slagregens. Wanneer het wat lichter wordt, fiets ik verder. Tot Eijsden blijft het echter regenen. Na een gestage weg omhoog arriveer ik bij de abdij van Val Dieu. Ik bel aan en een nonnetje zet een stempel in mijn paspoort. ze vertelt dat ik er  ook kan slapen. Ik bedank haar vriendelijk. Ik heb wat anders voor ogen: een luxe b en b. Met het snot voor ogen arriveer ik daar. Man, wat ben ik kapot. Gelukkig is er nog plaats zat. Ik vraag of er ook wat te eten geregeld kan worden. De lieve mensen daar rijden naar het dorp en halen Chinees voor me. Na het eten ontspan ik in het ligbad. Wat een heerlijkheid. Ik ben er helemaal van opgeknapt. Nu zit ik Kunst en Kitsch te kijken en te bloggen, helemaal rozig. Ja, ik ben er wel achter: ik ben een luxepelgrim. Niks kramperen op de camping. Het moet eerst  beter weer worden. .Oh Wouter, als je dit leest. Het werkt helemaal perfect met de stroomtoevoer. Tot slot nog even de cijfertjes. In totaal 93 km gefietst, ondanks de zware omstandigheden. Het gemiddelde was weer erg laag: 13,1 km per uur. Verder 295 hoogtemeters gemaakt.weer worden.OOhO

Dag 2 Xanten - Roermond

De jongerensoos

Kapel in Kevelaer

Mijn bed voor de nacht

Afgelopen nacht heb ik redelijk geslapen. Het ontbijt is helemaal geweldig. Helaas ben ik een beetje misselijk. Er gaat maar een broodje in. Ook moet ik een paar keer heel snel naar het toilet om ongelukken te voorkomen. Wanneer ik op de fiets stap gaat het al wat beter. Een banaantje doet wonderen. De hele dag ziet de lucht er soms dreigend uit en dan schijnt het zonnetje weer. Zo nu en dan vang ik een paar druppels, maar echt nat word ik niet. De route gaat eerst naar Kevelaer. Ik bezoek de kapel en bekijk de religiosa eromheen. Druk is het nog niet. Op een terrasje drink ik een thee en eet ik een appeltaart. Het valt gelukkig goed. Na Kevelaer is de route tot Venlo bar saai. Alleen maar tuinbouw. Na Venlo tot Roermond id de route totaal het tegenovergestelde. Ik fiets het ene natuuurgebied na het andere in. Aan het eind word ik behoorlijk moe. Ik heb weer eens veel te weinig gedronken. Ik moet daar wel beter op gaan letten. In Roermond haal ik de sleutel op van de refugio. Voor 5 euro slaap ik onder de sacristie van de St Christoffelkerk. Helemaal geweldig. Bovenal heb ik ook nog illegaal gratis wifi. Wat wil een mens nog meer... Ja, een douche zou mooi zijn, maar de boiler moet eerst een uur opwarmen. Na het douchen nog even wat eten en dan vroeg naar bed. Ik heb uiteindelijk 103 km gefietst met een gemiddelde van 14,5 km per uur. Verder heb ik 100 hoogtemeters gemaakt. Morgen zullen dat wel meer worden, dan fiets ik de Ardennen in.

Dag 1 Enschede-Xanten

De dom in Xanten

In Xanten begint de Jacobsweg

Oude brug over de Rijn bij Wesel

Pas op voor overstekende koeien

De kop is eraf. Ik ben onderweg. Vanmorgen stond ik heel vroeg op, zodat ik Albert nog kon uitzwaaien. Ik moest toch even een traantje laten. Ik mis hem nu al. Na de katten geknuffeld te hebben ging ik op weg. Het leek alsof ze door hadden dat ik een tijdje niet meer thuis kom. Buiten was het droog, maar zwaarbewolkt. Eerst fiets ik naar Zwillbrock. Naast de meeuwen en de aalscholvers zag ik deze keer ook twee flamingo's. Om Winterswijk heen gaat het richting Duitse grens. Het blijft erg mooi daar. In Bocholt fiets ik langs de Mac. Even proberen of ik kan internetten. Niet dus Ik moet me inloggen met mijn telefoonnummer. Jammer dan, een Nederlands nummer werkt niet. De route gaat vervolgens naar Wesel. Daar fiets ik verkeerd. Ik vergeet dat het pontje niet op maandag vaart en moet daarom een heel stuk terugfietsen naar de brug over de Rijn. Bovenop de brug kijk ik naar de schepen. Ondertussen is de lucht een beetje losgetrokken. Ik zie een zonnetje! Helaas niet van lange duur. Langs de dijk fiets ik naar Xanten en een paar km voor het stadje begint het te regenen. Geen campingweer dus. In Xanten zoek ik een hotelletje. De eerste poging is direct raak. Na een douche eet ik wat bij de Italiaan en loop daarna even door het stadje. Vandaag heb ik 115 km gefietst. Door de harde tegenwind was de snelheid niet best: 14,7 km per uur koerssnelheid. In totaal 94 hoogtemeters gemaakt.

Klaar voor vertrek

Alles is nu ingepakt. Uiteidelijk kom ik zonder drinken en dagproviand uit op 23 kilo. Best veel nog, maar ik weet niet goed wat ik thuis kan laten. De enige luxe die ik mezelf permiteer, is een boek en een stoeltje. Tja, als je alleen gaat, moet je echt alles zelf meesjouwen. Je kunt de bagage niet over twee fietsen verdelen. En de tent met toebehoren moet mee om de kosten te drukken en om zekerheid voor overnachting te hebben. De stroomopwekker met USB-aansluiting werkt. Dank je wel, Wouter! De telefoon kan tijdens het fietsen opgeladen worden en de gps werkt deels zonder batterijen. Albert heeft al ideeen om het systeem nog te perfectioneren  d.m.v. de toevoeging van een accu. Voor de volgende keer dan maar. Vanavond rijd ik nog even naar Neede. Even Femke knuffelen en afscheid nemen. Morgen heb ik de hele dag feest bij de ouders van Albert.Zij zijn 50 jaar getrouwd. Ennuh, Anke, als jij dit leest: dank je wel voor je kaartje. Boeddha is mee onderweg voor nog meer geluk en bescherming. Ik ben er klaar voor!

Het is bijna zo ver

Nog drie nachtjes slapen, het begint nu echt te kriebelen. De laatste dingen van de paklijst worden verzameld. Hemeltje, moet ik dat allemaal meenemen? Per item overweeg ik meermalen of ik het echt nodig heb. Een lastige opgave. De fiets is bijna klaar. Albert is op dit moment bezig om de externe voeding, die een vriend gemaakt heeft, aan de naafdynamo te monteren. De gps en het mobieltje kunnen zo tijdens het fietsen van stroom voorzien worden. Zo wordt er nog wat nutttigs gedaan met alle opgewekte energie! Ook is de 'verplichte' jacobsschelp op de fiets gemonteerd. Iederde bescherming van Jacobus onderweg is welkom. Aan de stuurtas hangt echter ook nog een gelukspoppetje. In de credential heeft mijn schoonmoeder vorig weekend de eerste stempel -van de Jacobuskerk- gezet. Het enige dat nu nog even mee moet zitten is het overgaan van mijn verkoudheid. Gelukkig heb ik die deze week al opgelopen, normaliter ben ik de eerste week van de vakantie wat ziekig. Dus misschien is de voorzienigheid ook qua mijn verkoudheid juist wel op mijn hand. Mensen, ik heb er enorme zin in!