Dag 7 Villers devant Orval - Don sur Meuse

Vannacht heerlijk geslapen, zo lekker dat ik te laat op de fiets stap, om 9.30 pas. Hierdoor loop ik meteen een achterstand op. In Avioth neem ik toch uitgebreid de tijd om de kathedraal te bekijken. Het weer is gelukkig prima. De citadel van Montmedy fiets ik voorbij, daar ben ik al een keer geweest, plus een klimmetje van 12% zie ik niet zitten.  Het gaat eigenlijk best voorspoedig, totdat de lucht begint te betrekken, erg te betrekken. Help een onweersbui (die van gisteren ben ik niet vergeten). Snel fiets ik naar een dorpje en vind bescherming in een bushokje. Na twee klappen waait de bui gelukkig over, maar de angst zit in de benen. De lucht blijft erg instabiel en weer ontwikkelen zich wolken die je liever niet hebt. Verder fietsen is eigenlijk niet verantwoord. Twee Nederlanders op de fiets halen me in. Ook zij zoeken een overnachtingsplek. Ik beland op de camping in Don sur Meuse. De tent opzetten wordt een ramp. Het begint enorm te gieten. Alles wordt zeikesnat. Ik raak erg gedeprimeerd en dat ben ik eigenlijk nog steeds. Ik heb heimwee en wil eigenlijk niet meer. Door dat onweer ben ik een beetje bang geworden. En morgen moet ik de kilometers die ik vandaag niet gefietst heb ook nog eens inhalen, in een streek met he-le-maal niets. Als het weer morgen maar een beetje meezit. Ik voel me op dit moment erg zielig. Nou ja, het komt vast wel allemaal goed.

Dag 6 Bastogne - Villers devant Orval

Wat eenprutdag om te fietsen. Bij de start al regen en dat ging uren achter elkaar door. Daarbij veel wind bovenop die kale heuvels. Het echte klimwerk is voorbij, maar daarvoor in de plaats korte steile hellinkjes. Ik heb niet veel oog voor de omgeving. Wanneer ik een bushokje zie, ga ik even uit de wind en droog zitten. Ik ben helemaal verkleumd, het lijkt wel herfst! Langzaam worden de heuvels lager: 500, 400, 300 meter, ik merk dat ik de Ardennen uitfiets. En met dat de heuvels lager worden, wordt het weer beter. De zon gaat zelfs schijnen. Ik steek de Semois over en daal met 13% naar de abdij van Orval. Erg mooi daar, alleen 5,50 ga ik niet voor een bliksembezoek betalen. Ik fiets daarom maar door naar mijn overnachtingsadres in Villers devant Orval, strak aan de Franse grens. Prachtig dorpje! En heel apart: in de Ardennen zijn alle huizen grijs en hier geel. Je merkt dat je in een andere streek zit, de Gaume. De eigenaren van het guesthouse zijn Nederlanders, zeer vriendelijk en geocachers! Je begrijpt dat we veel gespreksstof hebben. Aan het begin van de avond breekt een enorm onweer los, ik ben gewaarschuwd, dat kan ook in Frankrijk. He, ik kijk net uit het raam en ik zie een gele kwikstaart. Die zie je niet zoveel thuis. Het guesthouse is een oude watermolen en ligt dus naast een nu snel stromende beek. Wat prachtig toch weer. Morgen duik ik Frankrijk in, door het gebied van WOI. Het weer zal beter worden.

Dag 5 de Lienne - Bastogne

De beroemde tank in Bastogne

Na het terrasje stap ik weer op de fiets. Natuurlijk begint het meteen weer te miezeren. Ik dacht het moeilijkste achter de rug te hebben. Niets daarvan. De route loopt 'glooiend' om en nabij de 500 meter. Bij ieder dorpje stijl omlaag en daarna natuurlijk weer stijl omhoog. Ik puf en ik puf. Tot overmaat van ramp begint het ook te stortregenen. Ik vervloek Jacobus, had hij niet iets beters kunnen bedenken? Toch luistert hij naar mijn gefoeter. Ik kruis een fietspad, een zogenaamde Ravel. Dit zijn fietspaden door heel Belgie heen over voormalige spoorlijnen. Op een bordje staat richting Bastogne. Ik twijfel geen moment. Sporlijnen lopen vlak en hebben weinig bochten. En inderdaad vlieg ik met een sneltreinvaart naar Bastogne. Dank je wel, Jacobus! In de stad vind ik een hotel tegenover de bekende tank. Superdeluxe met een hele aardige eigenaar. Na het eten nog heel lang met hem gekletst. Hij komt uit Kosovo en er volgde een stevig politiek gesprek. Straks weer lekker in een luxe bedje liggen. Morgen naar Abbaye d'Orval. Een snelle route volgens het boekje. We zullen zien. Welerusten allemaal!

Even een tussendoortje

Op 550 m hoogte

Ik was blij afgelopen nacht in een caravan te liggen. Wat een regen! Toen ik vanmorgen opstond was het nog niet veel beter. Na wat oude boterhammen toch maar op de fiets gestapt. De hele ochtend regen in al haar vormen. Wel een pluspunt: er is bijna geen wind. Gestaag fiets ik langs de Lienne omhoog naar Lierneux. Toch is mijn humeur opperbest. Het schijnt dat je van inspanning gelukshormoontjes aanmaakt, nou ze zwemmen driftig door mijn aderen. In Lierneux doe ik boodschappen en eet lekker vers brood. Bij de VVV laat ik een stempel in mijn credential zetten. Na Lierneux gaat het wat steviger omhoog. Uiteindelijk haal ik 575 m hoogte. Tot Zuid-Frankrijk voorlopig het hoogste punt. Het ergste van de Ardennen is achter de rug. Na een beetje dalen en stijgen zit ik nu op een terrasje aan de Ourthe. Het weer is een beetje opgeknapt, soms komt de zon even tevoorschijn. Zometeen ga ik op weg nar Bastogne waar ik mezelf wer lekker ga verwennen in een hotelletje. Kijken of ik daar ook wifi heb. Tot zover de groetjes allemaal.

Dag 4 Val Dieu - de Lienne

Pelgrim op de stadspoort van Clermont

Afgelopen nacht heb ik heerlijk geslapen. Het ontbijt is goed. Helaas lukt het me niet om veel te eten, maar ik mag ook een lunchpakket meenemen. De gastvrouw is docent Spaans. Een leuk gesprek gevoerd. Het weer is vanmorgen echt bagger: harde wind, regen en zelfs even hagel. Mijn stemming zakt tot een dieptepunt. De route is wel mooi over Clermont en Limbourg. De beklimmingen zijn pittig, maar ik doe het rustig aan. Ik wil op 14 juli niet al in Frankrijk zijn met al die dronken droppjes daar. Op een gegeven moment kom je in een cadans waarin je rustig blijft ademhalen. Regelmatig eten en drinken helpt ook. In La Reid ontmoet ik 2 pensionasos. Zij zijn naar Nevers gefietst en weer terug. Volgend jaar fietsen ze door naar SdC. Zij vertellen me dat vandaag de koudste dag tijdens hun tocht is... Ondertussen klaart het gelukkig op. Het wordt zelfs warm in de zon. Op weg naar het hoogste punt van vandaag (525 m) steekt een vosje over. De eerste keer dat ik een vos levend in het wild zie! Richting Stoumont daalik snel af,  meer dan 50 km/h staat op de teller. Ja pa, ik weet wat ik doe. Ik fiets nog langs het kasteel waar we vorig jaar in de meivakantie verbleven. Even verderop pak ik een camping. Ja, ik word al wat stoerder. Alleen zit ik nog in een caravan, strak aan de Lienne. Die ruisende beek doet vast lekker slapen. Bij binnenkomst krijg ik meteen een Leffe voorgeschoteld. Die smaakt! De tweede ook... De cijfers dan maar weer: dagafstand 59 km, totaal 370 km, gem. 10,8 km/h, 584 hoogtemeters. Aan iedereen de groeten Het gaat goed met me. Trouwens, het smsen lukt niet zo goed. Even afwachten.

Dag 3 Roermond - Val Dieu

Val Dieu

Boven op de Cavalerieberg te Sittard

Allereerst hartelijk dank voor alle reacties. Ze zijn erg fijn om te lezen. Afgelopen nacht heb ik redelijk geslapen. Aan de faciliteiten lag het niet. Het was er prima voor elkaar. Ik kan alleen maar niet wennen aan al die vreemde bedden. Ik loop nog om de kathedraal heen, op zoek naar de vitrine waarin een stuk van de arm (!) van St Jacobus tentoongesteld wordt. Helaas niet kunnen vinden. Zoiets is natuurlijk ook te mooi om waar te zijn. Als ik op de fiets stap, merk ik dat de wind flink aangetrokken is en de lucht is zwaar bewolkt. Na 15 km breekt de pleuris uit. Ik kan nog net ee open schuur vinden om te schuilen. Windstoten en stortregen. Wanneer het wat minder wordt, komt de boer even kijken. Hij herkent de schelp. Vorige week waren nog pelgrims op paarden langsgetrokken. In de verte klaart het weer op. Uren lang mag ik daarna in het zonnetje fietsen. De wind blijft echter. Dr wegen zijn ook niet je van  het. De routemaker van het stuk tot Maastricht heeft een voorkeur voor onverharde gravel en leemwegen. Dit trapt erg zwaar, vooral bergop en wind tegen. Bij Maastricht begint het weer heel erg donker te worden. Net op tijd kan ik schuilen onder een viaduct. Weer harde windstoten en slagregens. Wanneer het wat lichter wordt, fiets ik verder. Tot Eijsden blijft het echter regenen. Na een gestage weg omhoog arriveer ik bij de abdij van Val Dieu. Ik bel aan en een nonnetje zet een stempel in mijn paspoort. ze vertelt dat ik er  ook kan slapen. Ik bedank haar vriendelijk. Ik heb wat anders voor ogen: een luxe b en b. Met het snot voor ogen arriveer ik daar. Man, wat ben ik kapot. Gelukkig is er nog plaats zat. Ik vraag of er ook wat te eten geregeld kan worden. De lieve mensen daar rijden naar het dorp en halen Chinees voor me. Na het eten ontspan ik in het ligbad. Wat een heerlijkheid. Ik ben er helemaal van opgeknapt. Nu zit ik Kunst en Kitsch te kijken en te bloggen, helemaal rozig. Ja, ik ben er wel achter: ik ben een luxepelgrim. Niks kramperen op de camping. Het moet eerst  beter weer worden. .Oh Wouter, als je dit leest. Het werkt helemaal perfect met de stroomtoevoer. Tot slot nog even de cijfertjes. In totaal 93 km gefietst, ondanks de zware omstandigheden. Het gemiddelde was weer erg laag: 13,1 km per uur. Verder 295 hoogtemeters gemaakt.weer worden.OOhO

Dag 2 Xanten - Roermond

De jongerensoos

Kapel in Kevelaer

Mijn bed voor de nacht

Afgelopen nacht heb ik redelijk geslapen. Het ontbijt is helemaal geweldig. Helaas ben ik een beetje misselijk. Er gaat maar een broodje in. Ook moet ik een paar keer heel snel naar het toilet om ongelukken te voorkomen. Wanneer ik op de fiets stap gaat het al wat beter. Een banaantje doet wonderen. De hele dag ziet de lucht er soms dreigend uit en dan schijnt het zonnetje weer. Zo nu en dan vang ik een paar druppels, maar echt nat word ik niet. De route gaat eerst naar Kevelaer. Ik bezoek de kapel en bekijk de religiosa eromheen. Druk is het nog niet. Op een terrasje drink ik een thee en eet ik een appeltaart. Het valt gelukkig goed. Na Kevelaer is de route tot Venlo bar saai. Alleen maar tuinbouw. Na Venlo tot Roermond id de route totaal het tegenovergestelde. Ik fiets het ene natuuurgebied na het andere in. Aan het eind word ik behoorlijk moe. Ik heb weer eens veel te weinig gedronken. Ik moet daar wel beter op gaan letten. In Roermond haal ik de sleutel op van de refugio. Voor 5 euro slaap ik onder de sacristie van de St Christoffelkerk. Helemaal geweldig. Bovenal heb ik ook nog illegaal gratis wifi. Wat wil een mens nog meer... Ja, een douche zou mooi zijn, maar de boiler moet eerst een uur opwarmen. Na het douchen nog even wat eten en dan vroeg naar bed. Ik heb uiteindelijk 103 km gefietst met een gemiddelde van 14,5 km per uur. Verder heb ik 100 hoogtemeters gemaakt. Morgen zullen dat wel meer worden, dan fiets ik de Ardennen in.