Dag 10 Arcis sur Aube - Montigny les Monts

Troyes

Omdat het een warme dag belooft te worden sta ik om 5.30 op. Alles voor 12.00 is meegenomen. Snel pak ik alles in en worstel wat bananen en yoghurt naar binnen. Om 7.00 ben ik rijklaar. Ik fiets nog even het dorp in om geld te pinnen. Ik stop mijn pas in de automaat. Die gaat me toch aan het ratelen. En dan doet hij niets meer. Maar mijn pas dan? Ik druk op alle knopjes, maar de automaat heeft toch echt mijn pas doorgeslikt. De paniek slaat toe. Oost-Europese bendes gaan door mijn hoofd. Was dit dan het einde van het avontuur? zonder geld begin je immers niets. Ik klamp een voorbijganger aan. In mijn beste Frans leg ik uit wat er gebeurd is. In het Nederlands anwooordt hij dat ik moet wachten totdat de bank geopend is. Ik foeter wat af. Weg planning... Als troost koopt de beste man een croissantje voor me. Er zit niets anders op dan wachten. Om 9.00 krijg ik een bankemployee te pakken. Hij haalt mijn pas uit de automaat, maar daar had ik hem nog niet mee terug. Hij pleegde tig telefoontjes om uit te zoeken of er wat met mijn pas aan de hand af. Het loopt gelukkig met een sisser af. De geldautomaat zelf is stuk. Na een kopie van mijn paspoort krijg ik mijn pas terug. En ja, in een andere automaat werkt ij gewoon. Om 9.30 kan ik dan eindelijk van start, tweeenhalf uur vertraging. Het warmt snel op en de zon brandt er lekker op los. Na het middaguur fiets ik pas door Troyes. Dit is en grote stad met een prachtig centrum, allemaal oude vakwerkhuizen. Veel tijd gun ik me echter niet, er moeten nog kilometers gemaakt worden. Het gaat op een gegeven moment moeizaam door de warme. dat was ook de reden waarom ik vroeg wilde vertrekken. Tegen het einde ontmoet ik een Belgische dame op de fiets. Over stoer gesproken: zij is eerst vanuit de Pyreneeen naar SdC en daarna naar Porto gewandeld. Daarna fietst ze terug naar Belgie. Ze is al vanaf 1 mei onderweg. Na wat tips gaat ze er weer vandoor. Ik arriveer bij mijn overnachtingsadres, weer een prachtige b en b. Ik weet ze wel uit te zoeken. Morgen hoop ik Auxerre te passeren. Dan de cijfers: 69 km gefietst, totaal precies 800 km.

Dag 9 l'Epine - Arcis sur Aube

Het grote niets

Kerkje waar in 1429 Joanne d'Arc gebeden heeft

Ik kom 's ochtends maar moeilijk op gang. Eigenlijk prostesteert iedere ochtend weer opnieuw mijn lijf om weer een fysieke inspanning te leveren. Ik kan niet eten, mijn benen doen het niet en mijn hoofd voelt zwaar. Toch trek ik me iedere ochtend weer overeind, pak mijn spullen in en ga op weg. Tussen 10.00 en 11.00 gaat het wel weer en kan ik genieten van de weg. Ook begin ik dan een beetje trek in eten te krijgen. Lopende de dag gaat het steeds beter, totdat het lichaam - voornamelijk de knieen - zegt: 'En nu is het genoeg'. Na een douche en een stevige maaltijd voel ik me dan weer helemaal het vrouwtje en heb dan weer moeite om mezelf moe te maken. Raar lijf... De route van vandaag staat geheel in het teken van het grote neits. Eindeloze graanvelden op glooiende heuvels. Ik kan me niet herinneren eerder zo'n uitgestrektheid in land en lucht gezien e hebben. Het is echt genieten. De kleine dingetjes als de mooie bloemen en een vlinder vallen dan op. En de ontmoeting met twee wilde zwijntjes. De strepen staan nog op de rug. Ik fiets snel door, want ik heb geen zin in een ontmoeting met big mama. Het weer is prachtig vandaag. Zelfs de harde wind helpt me hier en daar vandaag. De zon is wel fel. Op mijn benen beginnen jeukende bultjes te ontstaan. Misschien dat ik morgen maar een lange broek over mijn fietsbroek moet aantrekken. Na 83 km arriveer ik op de camping. Ik word zeer vriendelijk en gastvrij ontvangen. De Nederlande beheerder heeft een groot hart, ook voor Santiagogangers. Ik beloof hem een kaartje te sturen als ik het gehaald heb. Ik sta nu voor de caravan van zijn afwezige zus en zit op een tuinstoel. Dat luxe in zulke kleine dingetjes kan zitten. Morgen fiets ik via Troyes richting Auxerre. Ik denk dat ik maar vroeg ga en vroeg weer ophoud. Het wordt warm. Nog even wat cijfers: 83 km gefietst, in totaal 731 km. Je zou kunnen zeggen dat een kwart er nu al opzit. Aan ale lezers de groeten. En dank jullie wel voor de reacties, ze zijn echte motiveerders!

Dag 8 Dun sur Meuse - l'Epine

l'Epine

Moet ik nog meer zeggen?

Avioth

Ik sta vroeg op om 6.15. De hemel is onbewolkt. Ik gooi de spullen uit de tent en pak de tent in. Shit' van een van de tentstokken knapt het elastiek, tennminste ik sta ineens met een losse tentstok in handen. Is de tent nu nog bruikbaar of niet? Ik baal er wel van. Na een snel ontbijtje van bananen met yoghurt stap ik op de fiets. Pas in Varennes kan ik boodschappen doen. De omgeving is mooi en stikt van de verwijzingen naar WOI. Vanaf Vienne la Ville verandert het landschap: kale heuvels met oneindige graanvelden. De wind waait me hard in het gezicht. Het is stevig door ploeteren op de rechte wegen die op en neer gaan.Ik kom midden in de graancampagne terecht. Regelmatig dendert er een vrachtwagen met graan langs me heen, dat geeft niet zon veilig gevoel. Mijn einddoel is l'Epine, vlak voor Chalon en Champagne. Daar is een gite d'etappe die doe nonnetjes wodt beheerd. Ik moet echter wachten .totdat ik er terecht kan. Ze moeten eerst naar de mis. Gelukkig is er een restaurant in de buurt en ik ga alvast wat eten. Ook bekijk ik de prachtige kerk. Voor het eerst van mijn leven steek ik een kaarsje aan. Ik heb vandaag 90 km gefietst en ben aardig stuk. Het totaal is nu 648 km. Morgen gaat het richting Troyes. PS 's Avonds haal ik de tent weer uit de zak. Hij is te repareren, het valt gelukkig mee. Groetjes iedereen, speciaal even aan juffrouw Bauer. Echt leuk dat u mij volgt!

Dag 7 Villers devant Orval - Don sur Meuse

Vannacht heerlijk geslapen, zo lekker dat ik te laat op de fiets stap, om 9.30 pas. Hierdoor loop ik meteen een achterstand op. In Avioth neem ik toch uitgebreid de tijd om de kathedraal te bekijken. Het weer is gelukkig prima. De citadel van Montmedy fiets ik voorbij, daar ben ik al een keer geweest, plus een klimmetje van 12% zie ik niet zitten.  Het gaat eigenlijk best voorspoedig, totdat de lucht begint te betrekken, erg te betrekken. Help een onweersbui (die van gisteren ben ik niet vergeten). Snel fiets ik naar een dorpje en vind bescherming in een bushokje. Na twee klappen waait de bui gelukkig over, maar de angst zit in de benen. De lucht blijft erg instabiel en weer ontwikkelen zich wolken die je liever niet hebt. Verder fietsen is eigenlijk niet verantwoord. Twee Nederlanders op de fiets halen me in. Ook zij zoeken een overnachtingsplek. Ik beland op de camping in Don sur Meuse. De tent opzetten wordt een ramp. Het begint enorm te gieten. Alles wordt zeikesnat. Ik raak erg gedeprimeerd en dat ben ik eigenlijk nog steeds. Ik heb heimwee en wil eigenlijk niet meer. Door dat onweer ben ik een beetje bang geworden. En morgen moet ik de kilometers die ik vandaag niet gefietst heb ook nog eens inhalen, in een streek met he-le-maal niets. Als het weer morgen maar een beetje meezit. Ik voel me op dit moment erg zielig. Nou ja, het komt vast wel allemaal goed.

Dag 6 Bastogne - Villers devant Orval

Wat eenprutdag om te fietsen. Bij de start al regen en dat ging uren achter elkaar door. Daarbij veel wind bovenop die kale heuvels. Het echte klimwerk is voorbij, maar daarvoor in de plaats korte steile hellinkjes. Ik heb niet veel oog voor de omgeving. Wanneer ik een bushokje zie, ga ik even uit de wind en droog zitten. Ik ben helemaal verkleumd, het lijkt wel herfst! Langzaam worden de heuvels lager: 500, 400, 300 meter, ik merk dat ik de Ardennen uitfiets. En met dat de heuvels lager worden, wordt het weer beter. De zon gaat zelfs schijnen. Ik steek de Semois over en daal met 13% naar de abdij van Orval. Erg mooi daar, alleen 5,50 ga ik niet voor een bliksembezoek betalen. Ik fiets daarom maar door naar mijn overnachtingsadres in Villers devant Orval, strak aan de Franse grens. Prachtig dorpje! En heel apart: in de Ardennen zijn alle huizen grijs en hier geel. Je merkt dat je in een andere streek zit, de Gaume. De eigenaren van het guesthouse zijn Nederlanders, zeer vriendelijk en geocachers! Je begrijpt dat we veel gespreksstof hebben. Aan het begin van de avond breekt een enorm onweer los, ik ben gewaarschuwd, dat kan ook in Frankrijk. He, ik kijk net uit het raam en ik zie een gele kwikstaart. Die zie je niet zoveel thuis. Het guesthouse is een oude watermolen en ligt dus naast een nu snel stromende beek. Wat prachtig toch weer. Morgen duik ik Frankrijk in, door het gebied van WOI. Het weer zal beter worden.

Dag 5 de Lienne - Bastogne

De beroemde tank in Bastogne

Na het terrasje stap ik weer op de fiets. Natuurlijk begint het meteen weer te miezeren. Ik dacht het moeilijkste achter de rug te hebben. Niets daarvan. De route loopt 'glooiend' om en nabij de 500 meter. Bij ieder dorpje stijl omlaag en daarna natuurlijk weer stijl omhoog. Ik puf en ik puf. Tot overmaat van ramp begint het ook te stortregenen. Ik vervloek Jacobus, had hij niet iets beters kunnen bedenken? Toch luistert hij naar mijn gefoeter. Ik kruis een fietspad, een zogenaamde Ravel. Dit zijn fietspaden door heel Belgie heen over voormalige spoorlijnen. Op een bordje staat richting Bastogne. Ik twijfel geen moment. Sporlijnen lopen vlak en hebben weinig bochten. En inderdaad vlieg ik met een sneltreinvaart naar Bastogne. Dank je wel, Jacobus! In de stad vind ik een hotel tegenover de bekende tank. Superdeluxe met een hele aardige eigenaar. Na het eten nog heel lang met hem gekletst. Hij komt uit Kosovo en er volgde een stevig politiek gesprek. Straks weer lekker in een luxe bedje liggen. Morgen naar Abbaye d'Orval. Een snelle route volgens het boekje. We zullen zien. Welerusten allemaal!

Even een tussendoortje

Op 550 m hoogte

Ik was blij afgelopen nacht in een caravan te liggen. Wat een regen! Toen ik vanmorgen opstond was het nog niet veel beter. Na wat oude boterhammen toch maar op de fiets gestapt. De hele ochtend regen in al haar vormen. Wel een pluspunt: er is bijna geen wind. Gestaag fiets ik langs de Lienne omhoog naar Lierneux. Toch is mijn humeur opperbest. Het schijnt dat je van inspanning gelukshormoontjes aanmaakt, nou ze zwemmen driftig door mijn aderen. In Lierneux doe ik boodschappen en eet lekker vers brood. Bij de VVV laat ik een stempel in mijn credential zetten. Na Lierneux gaat het wat steviger omhoog. Uiteindelijk haal ik 575 m hoogte. Tot Zuid-Frankrijk voorlopig het hoogste punt. Het ergste van de Ardennen is achter de rug. Na een beetje dalen en stijgen zit ik nu op een terrasje aan de Ourthe. Het weer is een beetje opgeknapt, soms komt de zon even tevoorschijn. Zometeen ga ik op weg nar Bastogne waar ik mezelf wer lekker ga verwennen in een hotelletje. Kijken of ik daar ook wifi heb. Tot zover de groetjes allemaal.