Dag 15 St Amand Montrond - Cluis

De kogel is door de kerk. Morgen komt Albert naar Frankrijk! Gsteravond zat ik weer te mokken en te malen bij mijn tent. En die lieverd zei: 'Nou, dan kom ik toch'. Het punt is namelijk dat ik het fietsen overdag heerlijk vind. Het is nu lekker weer en ik heb goede benen. Alleen de eenzaamheid 's Avonds is killing. Niemand om je ervaringen mee te delen. De bedoeling is nu dat Albert met me meereist. Hij lekker relaxed in de auto en ik op de fiets.  Mijn streven is nu om Lourdes te halen. Ook een mooi eindpunt toch? Op dit moment zit ik veel cola te drinken op een terrasje in La Chatre. De bedoeling is inderdaad om de refuge in Cluis te bereiken. Ik hoop dat er plek is, want er zijn meer mensen onderweg. De omgeving is nu prachtig. He wordt weer heuvelachtiger. Daar zitten voor-en nadelen aan. Ik houd van bergen (als steenbok), maar om ze nu te beklimmen op de fiets... Maar het geeft ook wel een kick als je weer bovenaan bent. Ik heb nu alleen een dilemma. zal ik mijn bagage aan Albert meegeven en lekker licht verderfietsen? Of is dat niet pelgrim waardig?  Mag ik dan nog wel met trots de schelp dragen? De luxepelgrim wordt dan wel een hele verwende pelgrim... Nou, ik fiets zo lekker verder. Nog maar een kilometer op 25. En blijvend dank je wel voor julie reacties. Ik had van te voren niet gedacht zoveel medelevers te hebben. Bekende en onbekende!

Dag 14 Nevers - St Armand Montrond

Apremont sur Alier

Schip in sluis deel 1

Het kanaal over de Allier

Vannacht weer heerlijk geslapen. En voor het eerst heb ik 's ochtends honger. Begint mijn lichaam te wennen aan deze gekkigheid?  Vandaag staat een relaxte route op het programma, nauwelijks heuveltjes. En dat blijklt: in no time ben ik in St Armand. De wind is ook nog eens mijn vriend geworden. Zonnetje erbij en het recept voor een goede fietsdag is compleet. De route gaat door een rivierenlandschap. Het lijkt een beetje op hoe het bij de IJssel eruitziet, maar dan met wat verhoginkjes. Ik passeer twee hoogtepunten. Ten eerste de Pont canal de Guetin. Hier gaat het Canal Lateral a la Loire over (!) de rivier de Allier. Tevens is er een tweetrapssluis waarmee zo'n meter overbrugd wordt. Net als ik eraan kom varen er twee boten de sluis in. Wat volgt is een spektakel om te zien. Een wonderstaaltje techiek. Het tweede hoogtepunt is het dorpje Apremont sur Allier. Gewoon weggelopen uit het sprookjesboek. De fiets houdt het trouwens goed vandaag. Ik zal hem straks nog een keer smeren. Nu heb ik mezelf op de wifi bij de Mac getrakteerd. Ik zoek zo de camping op.Goed uitrusten, want vanaf morgen volgen enkele zeer zware etappes. Ik schap het Massive Central met al de rivierdalen. Als ik de hoogteprofielen zie in mijn boekje slaat de schrik op mijn hart. En het gaat ook nog eens ricting de 30 graden. We zullen zien. Groetjes!

Dag 13 Vezelay - Nevers

Even voor mijn volgers: ik ben nog niet gestopt hoor. Voorlopig fiets ik nog wel even door. Ik slaap goed in het hotel. Tijdens het ontbijt geniet ik van de mist die uit het dal optrekt.  Ik stap op de fiets en voel meteen dat ik goede benen heb. Eerst volgt een prachtig snelle afdaling. Vezelay is nog lang te zien. Tijdens het eerste deel van de etappe schamp ik de Morvan, een natuurgebied dat wat weg heeft van de Ardennen, maar dan met loofhout. De route gaat lekker op en neer, alles loopt soepel. Ik heb er zin in! Maar dan... ik krijg schakelproblemen. Wanneer ik van het binnenblad voor wil opschakelen loopt de ketting steeds vast. Een keer zo vast dat de trappers niet meer voor of achteruit willen. Natuurlijk sta ik in de middle of nowhere. Ik pruts wat af met zwarte klauwen tot gevolg, maar ik krijg het niet voor elkaar. En dan is de redding nabij. Een0 auto met Nederlands kenteken rijdt voorbij. Ik houd de auto aan en twee mannen stappen uit. Twee mannen met magische handen, want na een minuut of 10 heb ben ze mijn fiets gefixt. De rest van de rit zit ik met de bibbers op de fiets.  Ik kom in Premery terecht en ik besluit door te fietsen naar Nevers. Hiervoor ga ik wel smokkelen. Er gaat een drukke D-weg door het dal van de Nievre naar Nevers, stroomafwaarts. Ik schat in dat die weg veel soepeler fietst. En omdat het zaterdag is, zullen er niet veel vrachtwagens zijn.Goede gok. Het is wel druk, maar vooral met langzaam rijdende Nederlanders. Op de camping in Nevers ontmoet ik vier mede-Santiagogangers op de fiets. zij verwijzen me door naar een hele handige zwitserse man. En inderdaad gaat hij meteen met mijn fiets aan de gang. Hijhaalt heel wat viezigheid van de ketting en de tandwilen. Verder smeert hij de boel flink door. De fiewts loopt weer veel soepeler. Maar hij raadt me wel een fietsenmaker aan om de boel af te stellen. Maar ja, het is zaterdag en Frankrijk... 's Avonds drink ik veel te veel biertjes met de andere pelgrims. Het is erg gezellig. Dat geeft weer nieuwe energie. Nog even de cijfers: 96 km gefietst, in totaal 1017 km. Ja, ja het 1000 km punt gepasseerd!

Dag 12 Vincelles - Vezelay

Jacobuskapel

Interieur basiliek Vezelay

Basiliek Vezelay

sporen

Openbare wasplaats

Imposante rotsformaties naast kanaal

Zicht op Vezelay

Als ik 's ochtends wakker word, regent het. Ik heb er al rekening mee gehouden. Het is even een gepuzzel, maar ik krijg ales behalve de tent droog op de fiets.  Vandaag staat een halve rustdag op het programma. Ik wil uitgebreid Vezelay tot mij nemen. Het eerste deel van de route loopt soepel. In die zin dat het pijpenstelen regent, maar de weg is plat. Ik blijf het Canal du Nivernais volgen. Wanneer ik het kanaal verlaat begint het heftige werk. Ik moet twee heuvels van 7% bedwingen. Nou, mij gaat dat niet in de koude kleren zitten. Met de tong op de knieen en drijfnat van de regen en het zweet arriveer ik in Vezelay. Van veraf al prachtig om te zien bovenop de heuvel. Gelukkig heb ik een hotelletje gereserveerd (ja, ik ben een luxepelgrim). Ik doe de hele boel uit en spring onder de douche. Droge kleren aan en ik ben weer helemaal het vrouwtje. Ik lig een paar uur op ben, het is tot slot een rustdag. Maar tegen het einde van de middag loop ik omhoog het stadje in. Het is echt prachtig! Mocht je in de gelegenheid zijn, ga ook eens kijken. Het hoogtepunt van de dag is toch wel het bijwonen van de mis van 18.00. Eerst steek ik een kaarsje aan bij St Jacobus. Daarna wacht ik in een cafeetje totdat de mis begint. Ik kom binnen en het altaar knielen zo'n 22 zusters en broeders, helemaal in het wit. Om klolslag 18.00 staan ze op en beginnen ze te zingen, de hele tijd met het gezicht naar het altaar toe. Het gezang is prachtig. zo nu en dan wordt er wat gezegd, maar daar versta ik niet veel van. Ik krijg echt kippenvel van het gezang. Ik moet een traantje laten. De sfeer is moeilijk e beschrijven, maar het is vredig.  Ik heb nog nooit zo'n mooie mis meegemaakt. Helemaal onder de indruk ga ik vervolens een hapje eten. Morgen gaat het trouwens richtig Nevers. Ik twijfel nog of ik in Premery ga stoppen, of dat ik doorkachel. Maar even kijken wat de benen doen. Tot slot nog even dit. Al een paar dagen praat ik met Albert over de voortgang van de tocht. Ik ga misschien een heleboel mensen teleurstellen als ik zeg dat ik het niet ga halen. Ik heb last van heimwee, terwijl ik steeds verder van huis affiets. Ik mis Albert en de katten. Ik ben toch niet zo'n Einzelganger als ik dacht. Maandag gaan we plan de campagne opmaken.Nu niet meteen allemaal stoppen met reageren. Ik vind het erg fijn om voor het slapen gaan jullie reacties te lezen. Is toch een soort van contact. Ik houd echt in mijn achterhoofd wat mijn vadewr me meegaf voor de tocht: het moet wel allemaal leuk blijven. Santiago loopt niet weg.En dan nog even de cijfers. Vandaag 48 km gefietst, in totaal 921 km.

Dag 11 Montigny les Monts - Vincelles

Kathedraal Auxerre

De eerste wijnvelden

Tour d,horloge Auxerre

Vannacht heb ik heerlijk geslapen, wat een rust en stilte daar! Om 9.00 stap ik op het fietsje. De eerste 30 km fietsen erg relaxed, zo nu en dan een klimmetje om een dorpje uit te komen, maar verder vrij plat. De omgeving is lieflijk, een beetje Zuid-Limburg. Tussen de graanvelden door ook veel bos. Trouwens, tot nu toe lijkt Frankrijk een groot graanveld. Oke, zo nu een dan een mooi veld met bloeiende zonnenbloemen, maar het is wel duidelijk waar al die stokbroden vandaan komen. Langs de velden veel bloemen en vaak leeuweriken in de lucht. Hier nog wel dus.  In Ervy le Chatel even halt gehouden om wat te eten. Een mooi plaatsje. Na Ligny le Chatel krijg ik weer een aantal flinke heuvels voor de kiezen Tot Auxerre gaat het flink omhoog, maar ook steeds weer goed omlaag. En... ik kom de eerste wijngaarden in Frankrijk tegen: de Chablis wordt hier gemaakt. In Liognorelles stikt het van de caves, maar het dorpje maakt een uitgestorven indruk. Na een lange afdaling met een prachtig uitzicht op Auxere arriveer ik aldaar. Ja pap, ik ben omhoog gefietst naar het mooie deel van de stad. Ik neem even de tijd om de kathedraal van binnen te bekijken. Ze zijn net bezig het orgel te stemen. Vanaf Auxerre volg ik het Canal du Nivernais over een tot fietspad omgevormd jaagpad. Het kanaal is prachtig verbonden met de rivier de Yonne. Steeds kom je sluisjes tegen wanneer de Yonne weer te snel naar beneden gaat. In Vincelles pak ik de camping. Ik weet niet of dit een goede keuze is, want vannacht is regen voorspeld. Voor morgen een halve dagetappe. Ik wil per se in het pelgrimsstadje Vezelay overnachten. Ik heb maar vast een hotelletje gereserveerd. Het plan is om de mis van 18.00 bij te wonen. De nonnen en de broeders schijnen de hele mis prachtig meerstemmig aan elkaar te zingen. Tot slot: vandaag 73 km gefietst, in totaal nu 873 km. Ennuh Lisa, je hebt toch niet stiekem de Vierdaagse gelopen?

Dag 10 Arcis sur Aube - Montigny les Monts

Troyes

Omdat het een warme dag belooft te worden sta ik om 5.30 op. Alles voor 12.00 is meegenomen. Snel pak ik alles in en worstel wat bananen en yoghurt naar binnen. Om 7.00 ben ik rijklaar. Ik fiets nog even het dorp in om geld te pinnen. Ik stop mijn pas in de automaat. Die gaat me toch aan het ratelen. En dan doet hij niets meer. Maar mijn pas dan? Ik druk op alle knopjes, maar de automaat heeft toch echt mijn pas doorgeslikt. De paniek slaat toe. Oost-Europese bendes gaan door mijn hoofd. Was dit dan het einde van het avontuur? zonder geld begin je immers niets. Ik klamp een voorbijganger aan. In mijn beste Frans leg ik uit wat er gebeurd is. In het Nederlands anwooordt hij dat ik moet wachten totdat de bank geopend is. Ik foeter wat af. Weg planning... Als troost koopt de beste man een croissantje voor me. Er zit niets anders op dan wachten. Om 9.00 krijg ik een bankemployee te pakken. Hij haalt mijn pas uit de automaat, maar daar had ik hem nog niet mee terug. Hij pleegde tig telefoontjes om uit te zoeken of er wat met mijn pas aan de hand af. Het loopt gelukkig met een sisser af. De geldautomaat zelf is stuk. Na een kopie van mijn paspoort krijg ik mijn pas terug. En ja, in een andere automaat werkt ij gewoon. Om 9.30 kan ik dan eindelijk van start, tweeenhalf uur vertraging. Het warmt snel op en de zon brandt er lekker op los. Na het middaguur fiets ik pas door Troyes. Dit is en grote stad met een prachtig centrum, allemaal oude vakwerkhuizen. Veel tijd gun ik me echter niet, er moeten nog kilometers gemaakt worden. Het gaat op een gegeven moment moeizaam door de warme. dat was ook de reden waarom ik vroeg wilde vertrekken. Tegen het einde ontmoet ik een Belgische dame op de fiets. Over stoer gesproken: zij is eerst vanuit de Pyreneeen naar SdC en daarna naar Porto gewandeld. Daarna fietst ze terug naar Belgie. Ze is al vanaf 1 mei onderweg. Na wat tips gaat ze er weer vandoor. Ik arriveer bij mijn overnachtingsadres, weer een prachtige b en b. Ik weet ze wel uit te zoeken. Morgen hoop ik Auxerre te passeren. Dan de cijfers: 69 km gefietst, totaal precies 800 km.

Dag 9 l'Epine - Arcis sur Aube

Het grote niets

Kerkje waar in 1429 Joanne d'Arc gebeden heeft

Ik kom 's ochtends maar moeilijk op gang. Eigenlijk prostesteert iedere ochtend weer opnieuw mijn lijf om weer een fysieke inspanning te leveren. Ik kan niet eten, mijn benen doen het niet en mijn hoofd voelt zwaar. Toch trek ik me iedere ochtend weer overeind, pak mijn spullen in en ga op weg. Tussen 10.00 en 11.00 gaat het wel weer en kan ik genieten van de weg. Ook begin ik dan een beetje trek in eten te krijgen. Lopende de dag gaat het steeds beter, totdat het lichaam - voornamelijk de knieen - zegt: 'En nu is het genoeg'. Na een douche en een stevige maaltijd voel ik me dan weer helemaal het vrouwtje en heb dan weer moeite om mezelf moe te maken. Raar lijf... De route van vandaag staat geheel in het teken van het grote neits. Eindeloze graanvelden op glooiende heuvels. Ik kan me niet herinneren eerder zo'n uitgestrektheid in land en lucht gezien e hebben. Het is echt genieten. De kleine dingetjes als de mooie bloemen en een vlinder vallen dan op. En de ontmoeting met twee wilde zwijntjes. De strepen staan nog op de rug. Ik fiets snel door, want ik heb geen zin in een ontmoeting met big mama. Het weer is prachtig vandaag. Zelfs de harde wind helpt me hier en daar vandaag. De zon is wel fel. Op mijn benen beginnen jeukende bultjes te ontstaan. Misschien dat ik morgen maar een lange broek over mijn fietsbroek moet aantrekken. Na 83 km arriveer ik op de camping. Ik word zeer vriendelijk en gastvrij ontvangen. De Nederlande beheerder heeft een groot hart, ook voor Santiagogangers. Ik beloof hem een kaartje te sturen als ik het gehaald heb. Ik sta nu voor de caravan van zijn afwezige zus en zit op een tuinstoel. Dat luxe in zulke kleine dingetjes kan zitten. Morgen fiets ik via Troyes richting Auxerre. Ik denk dat ik maar vroeg ga en vroeg weer ophoud. Het wordt warm. Nog even wat cijfers: 83 km gefietst, in totaal 731 km. Je zou kunnen zeggen dat een kwart er nu al opzit. Aan ale lezers de groeten. En dank jullie wel voor de reacties, ze zijn echte motiveerders!