Op 9 juli 2012 is het zover: ik hoop naar Santiago de Compostela te fietsen. In deze blog kun je lezen over mijn voorbereidingen en de uiteindelijke tocht.
donderdag 26 juli 2012
Dag 16 Cluis - Le Grand Bourg
En dat wat het dan. Ik heb er een streep onder gezet. Ik vond het genoeg. Toen het besluit samen met Albert genomen was, viel er een grote rust over me. Ik heb bijna 1300 km gefietst en verschillende uitdagingen overwonnen. Ook geleerd over mijzelf. Het was een nuttige en mooie tocht. Ik had die niet willen missen. Natuurlijk had ik nog een paar dagen door kunnen fietsen, maar at is de lol als je flinke heuvels te bedwingen hebt bij meer dan 30 graden. Nee, het is goed zo. Voor de geinteresseerden zal ik nog even schrijven over de laatste belevenissen. Ik arriveerde in Cluis en werd allerhartelijkst ontvangen door Hamid de kruidenier. Hij verwees me door naar de refuge.Daar was nog net een plekje vrij. Drie wandelaars waren voor mij aangekomen. Er volgde een hele gezellige avond. De tassen werden opengemaakt en gezamenlijk werd een maltijd gekookt van wat erin zat aan lekkers. Precies zoals ik me de sfeer in refuges voorgesteld had. En daarna slapen in stapelbedden. De volgende dag ging ik nog even langs bij Hamid. Ik kreeg drie zoenen als afscheid, alsof we elkaar al jaren kenden. Sinaasappeltje mee, wat een schat van een man. De etappe naar Le Grand Bourg was misschien wel de meest bijzondere van de hele reis. We waren met vijf fietsers onderweg. Al eerder hadden we elkaar ontmoet. Ieder fietste zijn eigen tempo, maar op onafgesproken plaatsen kwamen we samen om te rusten. Hele bijzondere gesprekken gevoerd. Ik had deze dag niet willen missen. Toen werd het tijd om de camping te zoeken. Dat was nog niet zo gemakkelijk. De camping bleek 6 km buiten het dorp te ligen. Gelukkig krreg ik de coordinaten van Albert doorgespeeld. Vlak voor de camping bleef een auto irritant achter me drukken, tewijl ik net bezig was een heftig klimmetje te bedwingen. Blijkt het Albert te zijn. Je begrijpt dat ik heel blij was hem weer te zien. We installeerden ons met een zak chips en veel biertjes. Geheel onverwacht kwamen er drie van vandaag aanfietsen. Ik helemaal afgeleefd. Hat was me een heftige dag wel. Gelukkig was er ook een zwembad op de boerderijcampiong die ijs en ijskoud was. Heerlijk geslapen en 's ochtends bij het ontbijt viel de beslissing. Er wordt niet meer gefietst. Wel zijn we vandaag naar Perpignan gereden om mijn vader een verrassingsbezoek af te leggen. We hebben een kamer kunnen boeklen in hetzelfde hotel. Hij is er alleen nog niet. Ik ben benieuwd naar zijn reactie. Nou mensen en lieve volgers: ik heb genoten van julie reacties. ze waren groe blijken van steun ik heb er veel aan gehad. De tocht moet nog flink bezinken. En voor sommigen onder jullioe: waarschijnlijkl drinklen Albert en ik zondag een biertje mee! Jullie zijn gegroet.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Een niet geheel verrassend besluit Hanneke, het schemerde al vrij snel door in je verslagen. Maar petje-af (of beter:chapeau) voor je prestatie en je mooie verhalen. Geniet verder van je vakantie en wie weet pak je volgend jaar de draad weer op, in het voor- of naseizoen. Want fietsen in hoogzomerse tijden is warme landen, dat is een hele opgave....
BeantwoordenVerwijderenEen mede-fietser
Hoi Hanneke,
BeantwoordenVerwijderenHet zou een hele opgave zijn om de tocht onder deze weersomstandigheden voort te zetten. ik sluit me dan ook helemaal aan bij wat je medefietser schreef: Volgend jaar weer, maar dan in een ander seizoen.
Bedankt voor je leuke verslagen en geniet met volle teugen van je verdere vakantie! Gr. je ouwe juf.
Het lijkt me een heftige beslissing om te stoppen. Maar wat niet kan moet je niet doen. En je hebt gelijk wat betreft het weer en de temperatuur. Het kan heet worden in juli/augustus, zeker in Spanje.
BeantwoordenVerwijderenMogelijk neem je de draad nog eens op in bijv juni. Want het is een geweldige ervaring. Of er heimwee-pillen bestaan weet ik niet, maar op El Camino (vanaf de Pyreneeen) zie je zoveel mensen dat je geen tijd hebt voor heimwee.
Voor de volgers die ondanks jouw beslissing denken: 'dat ga ik ook doen' kijk voor nadere informatie op: http://perfietsnaarsantiago.wordpress.com/
Hallo Hanneke,
BeantwoordenVerwijderenwat jammer dat je stopt, maar ik kan met het wel voorstellen. Misschien een volgende keer weer proberen maar dan met een fietsmaatje erbij? Dan heb je 's avonds samen leuk wat te babbelen, te knabbelen en knaagt de eenzaamheid niet meer. Wat ik ook jammer vind .... je verhalen stoppen nu. Je belevingen op deze manier aan het 'papier' toevertrouwen is zo mooi, dat zullen we missen.... snik. Goede terugreis, samen met je 'redder' Albert en tot binnenkort.
Hartelijke groet, Jos.
Hoi Hanneke,
BeantwoordenVerwijderenJammer dat het voor nu afgelopen is met het fietsen en de verhalen natuurlijk, maar ik respecteer jouw beslissing.
Het was allemaal niet voor niets want je hebt genoten en ondanks de eenzaamheid kwam je jezelf steeds weer tegen. Daar heb je veel van opgestoken!
Blij jullie binnenkort weer te kunnen ontmoeten en Hanneke:
CHAPEAU!
Groetjes RTudy