Op 9 juli 2012 is het zover: ik hoop naar Santiago de Compostela te fietsen. In deze blog kun je lezen over mijn voorbereidingen en de uiteindelijke tocht.

zaterdag 24 maart 2012

Naar de bron van de Vecht - deel 1

Het belooft vandaag een prachtige fietsdag te worden. Weeronline geeft het fietsweer een 9. Ik heb een mooie etappe uitgestippeld: van Breckelenkamp naar Darfeld, een stuk van de Vechtroute. In Darfeld ligt de bron van de Vecht.

Ik laat me door Albert brengen, vervolgens spring ik op de fiets. Het eerste stukje gaat door het donkere bos bij klooster Frenswegen. Het klooster zelf is mooi oud, maar staat jammergenoeg in de steigers. Verder worden er moderne vleugels aangebouwd, wat het klooster niet mooier maakt. Ik fiets verder over een fietspad langs de Vecht dat mij door Nordhorn voert. Even voorbij Nordhorn pauzeer ik in Brandlecht op een historisch plekje, midden tussen twee kerken, een landhuis en oude boerderijen. Het is er prachtig!

Hestruper kruis
Even verderop zoek ik een cache bij het Hestruper Kruis, een mystiek plekje. In het bos staat een oud, manshoog stenen kruis. Sinds de dertiende eeuw werden in Westfalen overal stenen kruisen neergezet (Sühnekreuze - gedenktekens van middeleeuws recht). Moordenaars moesten als gedeeltelijke boetedoening een kruis op de plek van de moord neerzetten, ook om bloedwraak te voorkomen. De leeftijd van het Hestruper kruis is onbekend, ook weet men niet waarom het kruis er geplaatst is. Een sage vertelt dat twee boerenzonen elkaar tot in de dood bevochten om de gunsten van een boerendochter.

Even na het kruis slaat het noodlot toe. Ik fiets over een zeer kuilige zandweg en opeens voel ik een 'knap' onder mijn billen en begint mijn zadel te bewegen. Ik stap af en bezie de schade: de zadelpen is gebroken. Een straf, omdat ik in de buurt van het kruis erg nodig moest toiletteren? Ik heb nog geen 23 km gefietst. Ik bel Albert en de schat haalt me meteen op. In mijn hoofd natuurlijk onweer. Weg mooie fietsdag. We rijden direct door naar de fietsenmaker. Hoewel direct... Het lampje van de koelvloeistof gaat branden. Met de kachel maximaal rijden we voorzichtig naar een benzinepomp. Toch kunnen we niet voorkomen dat de motor aan de kook is. En dat terwijl we de auto net gisteren van de garage hebben gehaald.

Wanneer de auto weer bijgevuld en afgekoeld is, rijden we door naar de fietsenmaker. Ondanks de drukte neemt hij de fiets meteen naar achter en zet hij een nieuwe zadelpen op de fiets. GRATIS! De onweersbui trekt meteen over, er kan immers morgen al weer gefietst worden. Na een ferme hand en een dikke "Dankjewel!" rijden we nog even langs bakker Heinink voor het eerste ijsje van dit seizoen. Klaarblijkelijk heb ik genoeg penitentie gedaan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten