Rondje Haaksbergen

Het is weer weekend! Ik stippel een mooie route uit naar Haaksbergen en weer terug. Ik hoop dat de zon gaat schijnen, maar helaas mag dit niet zo zijn. Het gaat al beter dan vorige week. Vandaag fiets ik 67 km weg. Wel ben ik doodmoe als ik weer thuis ben. Toch ben ik tevreden. Onderweg vind ik nog zeven caches.

Ik fiets eerst richting het Aamsveen en dan langs de grens naar het Witte Veen. Het stuk tussen Enschede-Zuid en Duitsland is erg mooi. Je komt bijna niemand tegen. Onderweg zie ik in de weilanden al veel kieviten, ook hoor ik een wulp. Het Witte Veen is normaal erg stil, maar net wanneer ik er doorheen wil fietsen stuit ik op een kudde tandemrijders die maar één doel heeft: zoveel mogelijk herrie maken. De Schotse Hooglanders trekken zich er niets van aan. In een vennetje zie ik een zilverreiger.

Via de Haarmühle fiets ik richting Buurse. Na een paar kilometer ga ik zuidwest en fiets ik langs de grens door Siberië. Het fietspad gaat verder door het Haaksbergerveen, de zuidroute. Deze fiets ik niet zo vaak. Er zijn veel ganzen. Ik bezoek nog even de Jurisdictiepaal. Daar ligt een cache die ik al eens gevonden heb, maar waarvan ik de code niet opgeschreven heb.

"De Jurisdictiepaal is de Rijksgrenspaal 832 op de grens van Duitsland, Overijssel en Gelderland. Het is een grote Bentheimerzandstenen paal met daarin 3 wapens gegraveerd, te weten de wapens van beide provincies en van Münster. Verder het jaartal 1766 vanwege het tot stand komen van het verdrag over de grensscheiding. (...)

De Jurisdictiepaal is tevens Markepaal van de marke Honesch met de Gelderse marke Rekken. Dit gebied richting Gelderland wordt ook wel 'Twistveld' genoemd omdat er 170 jaar is getwist over de gebruiks- en eigendomsrechten tussen "die uit Hoxbergen en de Rekkensen".

Een marke was een gemeenschap van boeren met gronden in gemeenschappelijk bezit. Recht werd gesproken tijdens de 'holtings', onder leding van een markerichter, de boeren hadden stemrecht en stemden in het markeboek. Als een boer niet kon schrijven tekende hij met zijn huismerk, een persoonlijk herkenningsteken, vaak een streep versierd met krullen en schuine streepjes. Tijdens de Franse tijd (na 1795) eindigde het markesysteem en werden de markegronden op veilingen verkocht. Kopers waren behalve boeren ook textielfabrikanten, (zoals van Heek en Jordaan) die de woeste gronden kochten voor de jacht en voor de ontwikkeling van eigen boerenbedrijven." (http://www.geocaching.com/)

Vervolgens ga ik over het lange fietspad door het Assinkbos en bij de afslag Neede binnendoor richting Haaksbergen. De route gaat mooi met de klok mee om het dorp heen. Bij het industrieterrein fiets ik naar Boekelo. Het is een mooie weg door een coulissenlandschap. Van Boekelo gaat het naar Usselo en daarna over de Usseleres. Ik ben verrast door het mooie fietspad over de es, dat heb ik nog niet eerder gefietst. De Usseleres moet onbebouwd blijven, zeker!